Terug naar startpagina

Alain Michon

EU-Commissie censureert medium om pro-Palestina berichtgeving;
pro-Palestina = pro-Rusland

woensdag 4 juni 2025 01:09

In het 17e sanctiepakket dat de Europese Commissie in mei uitvaardigde is er een paragraaf die specifiek het Duitse medium Red.Media en haar oprichter Hüseyin Doğru viseert en sanctioneert. Aanleiding is dat Red.Media als enige gedurfd heeft uitgebreid over het buitensporige geweld van de Duitse politie tegen pro-Palestina manifestaties te rapporteren. Als gevolg hiervan sluit Red.Media thans de boeken.


© Red.media

Hieronder een vertaling van het artikel van de betreffende website: “EU Sanctions Red.Media Founder for Covering Germany’s Pro-Palestine Crackdown”.

20 mei 2025, Red.Media

De EU-sanctioneert “Red.Media”-oprichter voor verslaggeving over de hardhandige aanpak van pro-Palestijns protest in Duitsland

De meest recente sancties van de Europese Raad, bedoeld om de Russische oorlog tegen Oekraïne een halt toe te roepen, betreffen ook Red.Media-oprichter Hüseyin Doğru en AFA Medya (dat Red. beheert). Er wordt verwezen naar hun verslaggeving over de pro-Palestijnse protesten in Duitsland, die volgens de raad neerkomen op “steun voor Rusland”.

Sinds de EU na de Russische invasie van Oekraïne in 2022 het ene sanctiepakket na het andere begon uit te rollen, is deze aanval op Doğru de eerste keer dat de EU dit wapen inzet ten dienste van de Duitse hardhandige aanpak van de solidariteit met Palestina. Deze hardhandige aanpak is ook al veroordeeld geweest door VN-functionarissen en mensenrechtenorganisaties.

©: Red.media

In de sanctie t.o.v. Doğru wordt beweerd dat Red. “systematisch valse informatie over politiek controversiële onderwerpen heeft verspreid met de bedoeling etnische, politieke en religieuze verdeeldheid te zaaien onder zijn voornamelijk Duits doelpubliek”. Het enige bewijs voor deze ernstige beschuldiging dat geleverd wordt is de exclusieve berichtgeving van Red. vanuit Berlijn tijdens de pro-Palestijnse studentenopstanden die zich op universiteitscampussen over de hele wereld voordeden.

Vanuit de Duitse hoofdstad won Red. het vertrouwen van Palestina-activisten door als enige mediakanaal niet medeplichtig te zijn aan de repressie tegen hen – en kreeg aldus exclusieve toegang tot hun bezetting van de Humboldt Universiteit. In plaats van lof oogstte deze scoop vijandigheid van de Duitse media, die Red. al snel beschuldigden van het organiseren van de protesten en van banden met Rusland. Deze beweringen evolueerden naar een niet aflatende campagne tegen Red. in de Duitse media en door de Duitse staat, waardoor we onze deuren moeten sluiten. Dit ongefundeerde verhaal wakkerde niet alleen censuur tegen ons aan, maar criminaliseerde ook de activisten door hen te associëren met een “vijandige” buitenlandse mogendheid. Hoewel deze beweringen nooit werden onderbouwd, werden ze herhaald door de toenmalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken en vormen ze nu de centrale basis voor de sancties tegen de oprichter van Red. In de EU-sanctielijst wordt beweerd:

Tijdens een gewelddadige bezetting van een Duitse universiteit door anti-Israëlische relschoppers, coördineerden RED-medewerkers met de bezetters om beelden van hun vandalisme – waaronder het gebruik van Hamas-symbolen – te verspreiden via hun online kanalen. Dit bood hen een exclusief mediaplatform, wat het gewelddadige karakter van het protest mogelijk maakte.

De bewering van de EU-Raad dat Red. “met de bezetters” coördineerde om “beelden van hun vandalisme te verspreiden”, en daarmee “het gewelddadige karakter van het protest mogelijk te maken”, is zeer verontrustend. Journalisten onderhouden zich vanzelfsprekend met hun onderwerpen en doen verslag van hun acties – hoe moeten we anders ons werk doen?

Red. kreeg exclusieve toegang uitsluitend omdat geen enkel ander Duits medium consistent berichtte over Israëlische oorlogsmisdaden, de Duitse medeplichtigheid daaraan, of de Berlijnse repressie tegen pro-Palestijnse activisten. Als anderen dat wel hadden gedaan, zouden ook zij welkom geweest zijn. In plaats daarvan doxxten de mainstream media activisten op hun voorpagina’s en wakkerden hun criminalisering aan.

Sinds oktober 2023 heeft Red. diepgaand verslag uitgebracht over de schendingen van het internationaal recht en de democratische rechten van haar burgers door de Duitse staat en media. Naarmate het Duitse medialandschap steeds meer transformeerde tot een echokamer waar uitsluitend het staatsnarratief ter ondersteuning van Israëls oorlogsmisdaden weergalmde – en naarmate het politieke klimaat in Duitsland sterk naar rechts opschoof – ontstond er een schrijnende leegte. We zagen het als onze verantwoordelijkheid om die leemte te vullen. Door gebruik te maken van onze diepgaande kennis van Duitsland en onze plaatselijke netwerken, wilde Red. een internationaal publiek laten kennismaken met de alarmerende ontwikkelingen die zich daar ontvouwden. Onze nauwgezette, consistente en feitelijke berichtgeving vond weerklank en werd breed gedeeld – niet omdat het sensationeel was, maar omdat niemand anders over deze kwesties berichtte.

Cruciaal is echter dat ons publiek altijd overwegend internationaal is geweest. Onze content wordt bijna uitsluitend in het Engels gepubliceerd en onze analyses bevestigen dat ons primaire publiek zich bevindt in Engelstalige landen zoals de VS en het VK – niet in Duitsland. Toch rechtvaardigt de Raad zijn sancties door te beweren dat het onze “bedoeling” is om verdeeldheid te zaaien onder een overwegend Duits publiek, “onder meer door de verhalen van radicaal-islamitische terreurgroepen zoals Hamas te verspreiden”. Deze bewering is niet alleen ongegrond, maar geeft ook op cynische wijze een verkeerd beeld van wie we zijn, wat we doen en met wie we praten.

Bovendien biedt de tekst van de Raad geen enkel bewijs voor de bewering dat Red. Hamas-verhalen heeft verspreid. We kunnen er slechts uit afleiden dat de gewoonte van de Duitse media en de staat om de mildste kritiek op Israël gelijk te stellen aan Hamas-propaganda hier is doorgezet. Misschien verwijzen ze naar ons eerdere interview met functionarissen van pro-Palestijnse verzetsgroepen, waaronder Hamas – wederom een ​​normale journalistieke praktijk die erop gericht is belangrijke perspectieven in een wereldwijd conflict te weer te geven. Zou CNN gestraft worden voor het interviewen van Abu Mohammad al-Jolani (nu beter bekend als Ahmad al-Sharaa) vorig jaar, toen hij nog als terrorist door het leven ging en er een prijs van 10 miljoen dollar op zijn hoofd stond? Nauwelijks. De hypocrisie is schrijnend: op de dag dat de EU Red. sanctioneerde omdat het zogenaamd het “terroristische” Hamas zou hebben versterkt, hief het de sancties tegen Syrië op – nu geleid door al-Sharaa, een voormalige ISIS-strijder en voormalig hoofd van de Syrische tak van Al-Qaida.

De bewering dat standaard journalistieke praktijken – wanneer ze de dominante narratieven van EU-lidstaten ter discussie stellen – neerkomen op “het zaaien van verdeeldheid” en daarom sancties rechtvaardigen, schept een gevaarlijk precedent. Maar het volgt het traject dat de EU sinds 2015 ingeslagen is, beginnend met de oprichting van EUvsDisinfo en later uitgebreid met instrumenten die “desinformatie” als wapen inzetten, waarvan de EU beweert dat ze het blok of de “democratische legitimiteit” van haar vertegenwoordigers “ondermijnen”. Met deze recente sancties gaat de Raad nog een stap verder en stelt de kritische berichtgeving van Red. over Duitsland gelijk aan “steun” aan de Russische regering.

Het begint met de herhaling van een ongefundeerde bewering, die breed wordt uitgesmeerd in de Duitse media, namelijk dat Red. banden zou hebben met de Russische staat, simpelweg omdat sommige van haar journalisten eerder voor Redfish(1) (een redactioneel onafhankelijk project gefinancierd door RT’s(2) video-agentschap Ruptly(3)) of Ruptly zelf hebben gewerkt. Volgens deze logica zouden BBC, CNN, Deutsche Welle, Al Jazeera, Berliner Zeitung en Channel 4 News allemaal “banden” hebben met de Russische staat, gezien hun inzet van voormalige RT-journalisten. In werkelijkheid heeft de overgrote meerderheid van het personeel van Red. geen dergelijke achtergrond.

“De beschuldigingen die gebruikt worden om mij en Red.Media te sanctioneren, lijken op een wraakactie van de Duitse staat voor het onthullen van zijn eigen medeplichtigheid. Deze wraakacties zijn stapsgewijs uitgevoerd via Duitse media, journalisten, vakbonden en ngo’s, en nu uiteindelijk geformaliseerd via EU-sancties.”

Maar de argumentatie wordt nog zwakker – en verontrustender. De EU suggereert dat, omdat de berichtgeving van Red. hinderlijk is geweest voor bepaalde lidstaten (met name Duitsland), en omdat Rusland ook hinderlijk is voor diezelfde staten, Red. daarom Moskou wel moet “steunen”.

Deze redenering mondt uit in de volgende bewering:

Via AFA Medya steunt Hüseyin Doğru aldus acties van de regering van de Russische Federatie die de stabiliteit en veiligheid in de Unie en in een of meerdere van haar lidstaten ondermijnen of bedreigen, onder meer door indirect gewelddadige demonstraties te ondersteunen en te faciliteren en zich bezig te houden met gecoördineerde informatiemanipulatie.

Dit is niet alleen de eerste keer dat de EU sancties ter verdediging van Oekraïne gebruikt om kritische media-aandacht voor de repressie van het recht op vergadering binnen het blok aan te pakken, het is mogelijk ook de eerste keer dat de EU sancties oplegt aan een individu en een mediakanaal dat consequent kritiek heeft geuit op de Russische inval in Oekraïne. Noch Red., noch de oprichter ervan hebben ooit de Russische acties in Oekraïne verdedigd. Integendeel, Red. heeft Rusland consequent gekarakteriseerd als een imperialistische macht die zijn eigen geopolitieke belangen nastreeft, zoals de VS, China, de EU en de NAVO. Wij verwerpen al hun beleidsdaden en militaire acties. We hebben de invasie van Oekraïne publiekelijk bekritiseerd en bericht over de arrestaties van oppositieleden. In onze berichtgeving hebben we duidelijk gemaakt dat deze oorlog een oorlog tussen twee imperialistische blokken is.

Bovendien vormen de sancties van de EU een ernstige escalatie in het op een hoopje gooien van onafhankelijke journalistiek met buitenlandse inmenging. Door de berichtgeving van Red. – met name de kritische berichtgeving over de Duitse onderdrukking van protesten voor solidariteit met Palestina – af te schilderen als “steun” aan Rusland, schept de EU een precedent dat de persvrijheid in het hele blok bedreigt. De beschuldigingen berusten op vage associaties, vertekende interpretaties van journalistieke praktijken en een verontrustende trend om afwijkende meningen als desinformatie te bestempelen. Dat Red. niet wordt gestraft voor het verspreiden van onwaarheden, maar voor het melden van ongemakkelijke waarheden, zou iedereen zorgen moeten baren. In essentie draait het hier niet om Red. of zelfs Rusland – in het spel is hier de immer krimpende ruimte voor kritische journalistiek en vrije meningsuiting in Europa.

Ondanks herhaalde pogingen van de Duitse media en nu zelfs van functionarissen op het hoogste niveau van de VS en de EU om ons te discrediteren, is er geen enkel geval van valse berichtgeving door Red. of een lid van ons team gepresenteerd geweest.

Red.Media-oprichter Hüseyin Doğru gelooft dat de sancties door Duitsland zijn doorgedrukt als onderdeel van de toenemende repressie tegen andersdenkenden. Duitsland wil hiermee een voorbeeld stellen en anderen afschrikken die hun stem durven te laten horen tegen de misdaden die worden gepleegd door de machtigsten op de wereld. Doğru zei: “De beschuldigingen waarmee ik en Red.Media om de oren worden geslagen, lijken wel een wraakactie van de Duitse staat voor de onthulling van zijn eigen medeplichtigheid. Deze wraakacties zijn stapsgewijs uitgevoerd geweest via Duitse media, journalisten, vakbonden en ngo’s, en nu uiteindelijk geformaliseerd door EU-sancties. Al deze actoren en instellingen zijn bedoeld om onze democratische rechten te beschermen, maar ze zijn cynisch getransformeerd tot instrumenten van repressie tegen journalisten en activisten. Dit is een flagrante schending van de vrijheden, waar het Westen zo gretig gebruik van maakt om zich te onderscheiden van de “onbeschaafde” rest van de wereld, en heeft gelijkenissen met de tactieken van autoritaire regimes.

Ik roep alle internationale instellingen die zich zorgen maken over onze fundamentele vrijheden en mensenrechten – de Verenigde Naties, Amnesty International, Reporters Without Borders International en de Internationale Federatie van Journalisten – op om onze zaak dringend te onderzoeken en degenen die verantwoordelijk zijn voor deze aanval op de persvrijheid ter verantwoording te roepen.

Dit is niet alleen een aanval op Red.Media – het is een aanval op de journalistiek zelf. Vandaag zijn wij het doelwit, morgen zal het iedereen zijn die het aandurft om een afwijkende mening te hebben.”

Perscontact: info@theRed.stream, Hüseyin Dogru

(1): alle video’s van Redfish zijn wereldwijd weggecensureerd op Youtube; vert.

(2): RT is gecensureerd in de EU op last van de Europese Commissie o.l.v. Ursula v/d Lügen, vert.

(3): id.

 


Dit stuk werd aanvankelijk gepost in de “Community”-sectie van DeWereldMorgen.be en aldaar met een niet te vatten redactionele willekeur ondeskundig verwijderd eind september 2025.